Perküsyona yeni başlayan bir öğrencinin ilk üç ayında kazanılan şeyler, sonraki çalışmanın üzerine oturacağı zemindir.
İlk ay temel seslere ayrılır. Çalgının kaç ayrı ses verdiği, elin hangi bölgeye nasıl indiğinde hangi tınının oluştuğu bu ayda tanınır. Kalıp çalışması bu tanıma üzerine kurulur.
İkinci ay nabza ayrılır. Sabit bir tempoda eşit aralıklarla vurabilmek, bütün ritim yapılarının zeminidir. Bu ayda metronom seyrek kullanılarak iç nabız kurulmaya başlanır.
Üçüncü ay ilk kalıplara ayrılır. Basit ve kısa kalıplar, yavaş tempoda temizlenir ve kademeli olarak hızlandırılır. Bu aşamada hedef sayı değil güvenilirliktir.
Üç ayın sonunda beklenen şey, öğrencinin birkaç kalıbı sabit tempoda ve temiz çalabilmesidir.
Günlük çalışma bu dönemde kısa tutulur: on beş yirmi dakikalık düzenli çalışma, uzun ve seyrek çalışmadan daha çok iş görür.
Ellerde ağrı olduğunda çalışma durdurulur; ilk dönemde deriye alışma süreci kademeli ilerler.
Derslerimizde ilk dönem bu üç aşama üzerinden planlanır.